BUILDINGS.PL
Oszczędzanie energii rozpoczyna się od nauki w jaki sposób można to zrobić
Zapisz się do naszego Newslettera
2 lip 2015 / D+H /

Powierzchnia oddymiania - wymagania polskich norm

Powierzchnia czynna oddymiania to ważny parametr opisujący skuteczność usuwania dymu przez klapę dymową lub okno. Warto przypomnieć sobie do czego ta wielkość służy i jakie są wymagania polskich norm w tym zakresie. 

Powierzchnia czynna oddymiania to wynik mnożenia powierzchni geometrycznej urządzenia oraz współczynnika przepływu, często podawany wprost dla danego typu i wymiaru klapy dymowej. Powierzchnia geometryczna to wielkość powierzchni otworu w klapie dymowej, mierzona w płaszczyźnie montażu do elementów budynku.

Powierzchnia oddymiania

Współczynnik przepływu to wartość określająca stosunek przepływu rzeczywistego przez klapę dymową (zmierzonego w określonych warunkach) do przepływu teoretycznego. Skuteczność aerodynamiczna powierzchni oddymiania danego urządzenia oddymiającego przeznaczonego do montażu w ścianie powinna zostać określona przez producenta. 

Przykładowe wartości współczynników przepływu 

Rodzaj otworu Kąt otwarcia Współczynnik przepływu
Powierzchnia całkowita otwarta   0,65
Żaluzje 90 º 0,65
Skrzydła rozwierne lub uchylne ≥60 º 0,5
Skrzydła rozwierne lub uchylne ≥45 º 0,4
Skrzydła rozwierne lub uchylne ≥30 º 0,3

Podany w tabeli 3 kąt otwarcia może być używany z dopuszczalnym odchyleniem ± 5°. Otwory oddymiające Polska Norma PN-B-02877-4 Instalacje grawitacyjne do odprowadzania dymu i ciepła, określa wymagania dla oddymiania klatek schodowych.

Wymagana powierzchnia czynna klap dymowych Acz na klatce schodowej budynków niskich i średniowysokich, powinna wynosić co najmniej 5% powierzchni rzutu poziomego podłogi tej klatki schodowej, a w budynkach wysokich nie mniej niż 7,5%.

Powierzchnia oddymiania

Powierzchnia jednego otworu pod klapę dymową nie może być mniejsza niż 1 m2 w budynkach niskich i średniowysokich i 1,5 m2 w budynkach wysokich.
Polska Norma nie precyzuje również konieczności stosowania napowietrzania klatek schodowych. Rozwiązanie to stosuje się na zasadzie wiedzy technicznej, przyjmując powierzchnię napowietrzania równą 130% powierzchni geometrycznej otworów oddymiających.

W wytycznych VdS 2221:2001-08 „Urządzenia do oddymiania klatek schodowych. Projektowanie i instalowanie”, wymagania w stosunku do otworów oddymiających i napowietrzających są nieco inne. Otwory oddymiające w dachu powinny być sytuowane możliwie jak najbardziej centralnie, w stosunku do podstawy klatki schodowej. W przypadku klatek z pochylonymi stropami, otwory należy umieszczać w górnej 1/3 stropu. Otwory w dachu powinny mieć geometrycznie wolną powierzchnię, wynoszącą, co najmniej 5% podstawy przynależnej klatki schodowej, jednak nie mniej niż 1 m​2 powierzchni geometrycznej. Otwory w ścianie powinny mieć geometrycznie wolną powierzchnię wynoszącą, co najmniej 7,5% podstawy przynależnej klatki schodowej, jednak nie mniej niż 1,50 m2. Dolna krawędź otworów w ścianie powinna być na wysokości co najmniej 0,80 m, a górna na wysokości co najmniej 1,80 m, powyżej górnego podestu schodów. Spełnienie tych wymagań powinno zapewnić, że dojście do najwyżej położonego pomieszczenia użytkowego, nie zostanie zagrożone przez dym. Geometrycznie wolna powierzchnia nie może zostać zmniejszona przez pokrycie stropu, przewody rurowe, podciągi lub inne podobne przeszkody.

Góra
Komentarze
Brak komentarzy, podziel się swoją opinią jako pierwszy....
Dołącz do Forum

Kalendarium